“Bir nazar eyler”

Geçtiğimiz hafta sonu yolumuz Sivas–Şarkışla’ya düştü. Şarkışla olunca Aşık Veysel anılmadan olur mu?… Bozkırın ortasında, sözü toprağa kök salmış bir bilge durur insanın karşısında. Yolda YouTube’dan “Yeni mektup aldım gül yüzlü yardan” türküsü çalarken, sadece bir ezgi dinlemedim; mektubun sazla yazılmış hâlini dinledim adeta. Daha bu duygular tazeyken telefonuma bir not düştü. Yıllar önce hocalığını yaptığım, bugün ise ilahî ve dinî  geleneğimzin  gönül diliyle konuşan bir ozanı olan Adem Aslan yazmıştı: “Hocam, sizi betimleyen şiirimi sayfamızda paylaştım. Bir bakar mısınız?” O an içimden şu geçti: Demek ki bize de mektup yerine ŞİİR geldi… Zaman değişmişti; mektubun yerini şiir, zarfın yerini gönül almıştı. Ama Veysel’le kurulan o derin bağ, hiç kopmamıştı. Şiiri okumadan önce zihnimde, eskilerin sade ama sarsıcı bir insan tasnifi canlandı. Okuyucularımızın değerlendirmelerine yardımcı olsun diye paylaşmak istedim Birincisi; kişi  âlimdir, kendisi bilmez, başkaları bilir. İkincisi; kendisi bilşir, başkaları da bilmez. Üçüncüsü; kendisi bilmez, başkaları da bilmez.. Dördüncüsü ise; hem kendisi bilir hem de başkaları bilir. Şimdi sorabilirsiniz: — Siz hangisindensiniz? Kendi payıma düşeni söyleyeyim; kendi halinde yazı yazmaya çalışan, tanınmasında kamu yararı olan insanları tanıtmayı vazife bilen, haddini aşmayan  bir garip olarak görüyorum kendimi. Ne fazlası, ne eksiği… Ama bazen insan, kendini başkalarının aynasında görür. Adem Hoca’nın dizeleri de tam olarak bunu yaptı. Ne yüceltme telaşı vardı, ne de eksiltme kaygısı… Sadece vefa vardı, edep vardı ve bir talebe inceliğiyle söylenmişti.. YUSUF HOCAM. Hocalar hocası Yusuf hocamız Hüsnü hal diliyle bir sitem eyler Gönülden riyasız şudur duamız Umarım affeder bir nazar eyler Şiir ilerledikçe övgü değil, ölçü konuşuyor. İlham var ama abartı yok; sevgi var ama sınırı bilen bir mesafe de var: Yusuf hocamızda enerji bitmez Bîvefa ehline katiyyen gitmez Doğru yolda olan kimseyi itmez Umarım hocamız bir nazar eyler Ve final… İnsanı insan yapan o yalın itiraf: Gönüller incitir dostun cefası Her daim bizlerin çoktur hatası Hatadan dönenin hoştur çabası Umarım hocamız hoş nazar eyler.(Ozan:Adem ASLAN) Belki noksan, belki fazla… Ama samimi. Ve samimiyet, edebin kardeşidir. Okuyucularımız elbette kanaatlerini söyleyecektir. Biz de bu görüşlerden kendimize bir yol haritası çıkarır, geleceğe daha güçlü kanat çırparız. Sonuç ne olursa olsun; Adem Hocam’ı, dinî ve ilahî  geleneğin bir ehli ozan olarak sever ve takdir ederim.12.01.2026 Ömrüne, sözüne ve izanına “Hoş Nazar İle bereket olsun” diyorum.